Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2011

Δημητράκης Δημητριάδη



  Οι παλαιότεροι θα θυμούνται, ασφαλώς, το παιδικό ανάγνωσμα <<Μικρός  Ήρωας>>, στο οποίο μια ομάδα Ελληνόπουλων πολεμά με θάρρος τους κατακτητές. Στην  περίπτωση του Δημητράκη Δημητριάδη το παραμύθι ήταν αληθινό, με μια αλήθεια τραγική, μα και τόσο λαμπρή. Παιδί φτωχό. Φοιτούσε στην Β’ τάξη Δημοτικού και μετά το σχολείο πουλούσε λουλούδια στους δρόμους, για να βοηθήσει οικονομικά τη γιαγιά του που τον μεγάλωνε. Ένα μικρό, χαρούμενο αγόρι 7 ετών, μαθημένο στη βιοπάλη, στην άγρια πλευρά της ζωής. Γεννήθηκε το 1949 στην Λάρνακα και η ιστορία αποφάσισε να τον γράψει στις σελίδες της στα 7 μονάχα χρόνια του.
  Στις 14 Μαρτίου 1956, με αφορμή την εξορία του αρχιεπισκόπου  Μακαρίου, η κυπριακή νεολαία βρέθηκε και πάλι στους δρόμους. Στη Λάρνακα τα παιδιά του σχολείου επίσης κατέβηκαν στους δρόμους. Ο Δημητράκης ήταν εκεί. Πετροβολούσαν με σθένος τους πάνοπλος καταπατητές της ελευθερίας, με ένα θάρρος, τόσο μεγαλειώδες, όσο και αγνό. Οι Βρετανοί τους καταδίωξαν. Τα παιδιά κατέφυγαν στην εκκλησία του Αγ. Λαζάρου. Κτυπούσαν τις καμπάνες και συνέχισαν να πετροβολούν τους Βρετανούς. Αυτοί απάντησαν πρώτα με δακρυγόνα. Τα παιδιά, τα μεγάλα παιδιά, υποχώρησαν. Ο Δημητράκης έμεινε στη θέση του. Αμετακίνητος. Συνέχισε να αρπάζει πέτρες με τα παιδικά χεράκια και να τις ρίχνει με όλη τη δύναμη της ψυχής του, γιατί με την ψυχή τις έριχνε, όχι με το σώμα. Ο πελώριος άνδρας, απέναντι σε ένα μικρό, σε ένα τόσο δα παιδί. Και το παιδί αυτό είχε το δίκαιο με το μέρος του και δεν τον φοβήθηκε το νέο Γολιάθ. Έμεινε απέναντι του, μικρή φλογίτσα, απέναντι στην ανομία. Και ο πελώριος άνδρας δεν δίστασε. Σήκωσε το όπλο. Ψύχραιμα σκόπευσε. Το μικρό κεφαλάκι του παιδιού σπαράχτηκε από τη, σχεδόν, εξ επαφής βολή. Με τρόμο οι συμμαθητές άρπαξαν το σώμα του, μην το αφήσουν βορά στα ξένα όρνια.
  Ας πάρουμε λίγο από το αίμα του <<Μικρού Ήρωα>> μας , ας πάρουμε λίγο από το θάρρος του, λίγο από την ψύχη και από τον πόθο του για την Λευτεριά και την Ελλάδα… για να αγωνιστούμε καλυτέρα.  Τότε θα είμαστε αθάνατοι.
  Κ. Χριστόφια το θεωρώ άδικο η θυσία ενός άξιου Έλλην να πάει χαμένη για τα συμφέροντα κάποιον <<μεγαλων>> που φοβάστε.  Ας ζητήσουμε επιτέλους απελευθέρωση του νησιού μας που με το αίμα ενός <<Μικρού>> ποτίστηκε το χώμα… Βάλτε λίγο μυαλό αφήστε έξω το συμφέρον και το κόμμα  και ανοίξτε τα ματιά σας .Λύση υπαρχή …Η ΛΕΥΤΕΡΙΑ απλός έχετε λάσπη στα ματιά σας και δεν την βλέπεται.
ΑΘΑΝΑΤΕ ΔΗΜΗΤΡΑΚΗ ΜΑΚΑΡΙ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΑΝΑΠΑΥΣΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΟΥ
Η ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΘΕΣΗ ΣΕ ΧΩΜΑ ΙΕΡΩ ΣΕ ΧΩΜΑ ΠΟΥ ΠΟΤΙΣΤΗΚΕ ΜΕ ΑΙΜΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟ
ΝΤΡΟΠΗ ΝΤΡΟΠΗ Ο ΔΗΜΗΤΡΑΚΗΣ ΝΑ ΣΑΣ ΠΕΙ

ΜΕ ΠΙΣΤΗ ΣΤΟ ΘΕΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ
ΕΘΝΙΚΗ ΦΩΝΗ ΕΛΛΗΝΟΨΥΧΩΝ ΝΕΩΝ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου